HISTORIA
Do 1945 roku Wernersdorf TK (Schrötter), Wernersdorff (Endersch), Wernersd (Gotha).*
Wieś lokowana przez Wernera von Orseln przed 1330 r. W 1772 r. liczyła 58 włók i 8 mórg, z 16 właścicieli 8 było mennonitami. W 1776 roku we wsi mieszkało 10 rodzin mennonickich - 48 osób. W 1820 roku 344 mieszkańców, w tym 50 mennonitów i niemal tyle samo odnotowanych było w 1936 r. Powtarzają się nazwiska Claassen, Dyck, Harder, Mulle, Neufeld, Nickel, Penner.
Układ przestrzenny wsi - ulicówka przywałowa przy wale Nogatu, oraz kolonijna na terpach i częściowo rzędówka bagienna, krajobraz kulturowy wsi zachowany dobrze, zachowany układ przestrzenny, czytelny rozłóg pól, widoczne dawne siedliska, nieliczna współczesna zabudowa, zabudowa historyczna pochodzi z pocz. XX w. są to głównie ceglane, parterowe domy o ceramicznych dachach, niewielkie ceglane budynki gospodarcze, na koloniach budynki gospodarcze większe. We wsi wzniesiono kilka reprezentacyjnych budynków - plebania o bogatej dekoracji ceramicznego detalu architektonicznego, z pełnoplastycznymi figurami, piętrowa, neomanierystyczna kamieniczka, ob. sklep oraz szkoła z 1909 r. o formach regionalnych. Nieliczne domy drewniane zostały wtórnie omurowane np.: - nr 30, 41,. Kościół ewangelicki rozebrano po 1945 r., katolicki kościół parafialny pw. Św. Mikołaja wzniesiony został w 1829 roku w miejscu starszego, gotyckiego, po którym pozostała wieża z 1604r.
więcej...
|
|
|
CIEKAWOSTKI
W latach 1424 - 1425, 1430 - 1431 i 1435 - 1440 burmistrzem Malborka był Hertwig Samland, pochodzący z Pogorzałej Wsi.
Po zajęciu Żuław Zakon zaczął tworzyć zwarty system przeciwpowodziowy i intensywnie je zagospodarowywać. Już w początku XIV w. Nogat był dwustronnie obwałowany, choć prawobrzeżny wał pochodzi jeszcze z końca XIII w.
|